Yosegi – niezwykły pomysł na rzemiosło

 

Ostatnio przeglądając nieźle już zaspamowaną tablicę na fb (lakuję chyba zbyt wiele stron) natknęłam się na film pokazujący proces powstawania yosegi. Spodobał mi się on tak bardzo, że postanowiłam poszukać więcej informacji na ten temat. To, czego się dowiedziałam prezentuję wam w dzisiejszym poście.

Najbardziej znanym miejscem słynącym z wyrobu yosegi, a raczej yosegi-zaiku (pełna nazwa) jest małe, górskie miasteczko o nazwie Hakone, znajdujące się na zachód od Tokio, niedanego Góry Fuji-san.  Swoje piękno rzemiosło to zyskuje przede wszystkim, dzięki lokalizacji miasta.

Artyści tworzący yosegi korzystali z różnorodności drzew znajdujących się w okolicy Hakone. Dla lepszego zilustrowania tej kwestii przytoczę kilka ich odmian. I tak do wyrobu yosegi wykorzystuje się białych drewna z trzmielni i ilex macropoda (nie znalazłam polskiej nazwy). Czarny kolor otrzymuje się ze starego drzewa grujecznika, żółty z morwy i sumaka, brązowy z cynamonowca kamforowego i makii amurskiej, purpurowy z amerykańskiego orzecha, niebieski z japońskiej magnolii a czerwony z chińskiego cedru. Powyższa wyliczanka ma nam uzmysłowić jedno – zdolny rzemieślnik potrafi wykonać przedmiot w jakimkolwiek kolorze bez użycia jakichkolwiek syntetycznych barwników. I właśnie to świadczy o pięknie yosegi, które dzięki użyciu wielokolorowego drewna i ewentualnych naturalnych drobnych ziaren, stanowią arcydzieło samo w sobie.

Jak wykonuje się yosegi? To najlepiej zilustruje chyba poniższy film:

Jak widać każdy rodzaj drewna pocięto na wąskie listewki (tanegi-zukuri), które następie skleja się ze sobą, tak aby utworzyć geometryczny, różnokolorowy wzór. Kiedy już połączy się wystarczającą ilość, można przejść do cięcia drewna na cieniutkie płyty, przypominające kartkę papieru. Takim wyrobem okleja się następnie pudełka i inne prace rękodzielnicze. 

Paradoksalnie, w porównaniu do innych tematów mojego bloga, technika yosegi jest stosunkowo młoda, jako że zaczęto ją stosować dopiero pod koniec okresu Edo. Obecnie wyroby w tej technice są niezwykle popularne i cenione, o czym świadczy fakt, iż w maju 1984 Minister Międzynarodowego Handlu i Przemysłu w Japonii przyznał tej technice tytuł Krajowego Tradycyjnego Rzemiosła.

Źródło: jam_232 via Foter.com / CC BY

Na tym zakończę dzisiejszy, stosunkowo krótki wpis. Jeśli kiedyś będziecie w Japonii, nie zapomnijcie przywieść sobie pamiątki z Hakone! 😀

Agnieszka Gach

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *