Yokohama-e, czyli gdy zobaczysz cudzoziemca po raz pierwszy

Japońskich drzeworytów ukiyo-e część druga.  Tym razem postawiłam nie na przykłady nie z XVII lecz z XIX wieku. Mowa tutaj o rycinach należących do grupy yokohama-e. Jest to dosyć specyficzny typ przedstawień, który zamiast mieszkańców archipelagu ukazuje przebywających w Japonii od 2 połowy XIX wieku cudzoziemców oraz widoki z zajmowanego przez nich portu w Jokohamie. 

W 1954 roku Japonia podpisała traktat w Kanagawie, który otwierał dotychczas izolujący się kraj. W porozumieniu tym Stany Zjednoczone zażądały m.in. otwarcia na statki obcokrajowców kilku japońskich portów. Do Japonii zaczęli przybywać dyplomaci, często wraz z całymi rodzinami. Japończycy po raz pierwszy na tak dużą skalę zetknęli się z obcą kulturą (wcześniej zetknęli się chociażby z Holendrami, ale w niewielkim stopniu). Jednym z efektów opisanych powyżej wydarzeń był wzrost fascynacji zachodem, który można zauważyć w japońskiej technice, medycynie, ale także i sztuce z tego okresu. To jak mocno sięgała ta fascynacja widać właśnie na powstałych w latach 1859-1862 drzeworytach yokohama-e. W ciągu kilku lat powstało ok. 500 prac autorstwa ok. 31 japońskich drzeworytników, głównie studentów szkoły Utagawa. Byli to m.in.: Utagawa Yoshitora, Utagawa Sadahide, Utagawa Hiroshige II i Utagawa Hiroshige III.

Kontynuuj czytanie »