Bihua czyli chińskie freski

Źródło: Wikimedia Commons

Święta, święta i po świętach. Po błogim okresie rodzinnego przesiadywania przy stole i obżarstwa czas wrócić do pracy, nauki, codziennych obowiązków. Zanim to jednak nastąpi, zapraszam na poświęcenie kilku minut mojemu najnowszemu wpisowi, który poświęcony został jednej z dziedzin malarstwa chińskiego, a mianowicie freskom. Nie będę się więcej rozpisywać. Po prostu czytajcie! 🙂

Jak wskazuje nam już są tytuł artykułu chińska odmiana malarstwa freskowego nosi nazwę bihua. Jest to najstarsza forma tej dziedziny sztuki jaka występowała na terenie Chin. Jak powiadają kroniki, freski zdobiły wnętrza pałaców, a przynajmniej ich sale audiencyjne w pierwszym tysiącleciu p.n.e. Przykładowo jedna z nich, Dialogi konfuncjańskie, wspominają o wizycie Konfucjusz w pałacu króla Jing Wanga z dynastii Wschodniej Zhou w 517 p.n.e., podczas której oglądał on galerię dawnych władców (począwszy od legendarnych Yao i Ahuna), które umieszczone były na ścianach sali audiencyjnej.

Motywem zdobniczym wczesnych fresków był wizerunki smoków i tygrysów. Później pojawiły się także feniksy. Z kolei freski późniejsze, z okresu dynastii Han (206 p.n.e. – 24 n.e.) przedstawiały zasłużonych ministrów i generałów, sławne damy dworu, wielkich uczonych i postacie a panteonu taoistycznego.

Treści buddyjskie na malowidłach ściennych pojawiły się w czasach panowania cesarza Mingdi (58-75) z dynastii Han, kiedy to przybyli do Chin indyjscy mnisi buddyjscy. Większość wczesnych malowideł buddyjskich na ścianach pałaców i świątyń uległa niestety zniszczeniu. Znane są jedynie z opisów zachowanych w dawnych kronikach i encyklopediach. 🙁 Były to dzieła pałacowych artystów lub mnichów i poza scenami z życia Buddy często ilustrowały księgi klasyczne i historyczne, rytuały, sceny wojenne, mapy, symbole astrologiczne itp.

Najstarsze zachowane freski w Chinach możemy znaleźć w grobowcu księcia Lianga z Zachodniej Dynastii Han. Przedstawiają one cztery symbole chińskiej konstelacji: niebieskiego smoka, białego tygrysa, czerwonego ptaka i czarnego żółwia. Z powodu dużej wilgotności w grobowcu mural wycięto i przeniesiono do Muzeum Prowincji Henan.

Największa skarbnicą starych fresków, pochodzących głównie z VI-IX w. są groty Mogao w Dunhuangu, na trasie Jedwabnego Szlaku. W czasach dynastii Ming (1368-1644) i Qing (1644-1911) zapomniano o nich, jednakże ze względu na suchy klimat i udoskonalone metody malowania większość z nich przetrwała. Od lat 40 XIX w objęto je ochrona państwową.

Fragment fresków z grot Mogao w Dunhuang, Źródło: Xuan Che via Foter.com / CC BY

Fragment fresków z grot Mogao w Dunhuang, Źródło: Xuan Che via Foter.com / CC BY

 

Tym jedynym obrazowym akcentem zakończę dzisiejsze rozważania dotyczące chińskich fresków. (Niestety zasób fotografii z których mogłam korzystać był niezwykle ubogi). 🙁

Jak Wam się podobał artykuł? Macie jakieś spostrzeżenia? Zapraszam do komentowania!

Agnieszka Gach

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *